نوروز په براعظمنو کی: مریدیان چیپٹر پهار او یگانگتیا جشن کناں

مریدیان چیپٹر په ستاکهولم، لاس اینجلس، تورنتو، او سڈنی کی نوکین شاندار نوروز جشنان برپا کناں، ایرانی ڈایاسپورا کمیونٹیان یکجا کناں تا پهار گون وش آتک بکنن او شریک کلتوری میراث نوکین کنن.

په شلوغ کمیونٹی سنٹران چه په ذاتی گونڈان، اے جشنان نوروز نا پائیدار روح نا پیش کناں، یک وخت په نوکین، سوچ، او یگانگتیا. هر چیپٹر وتی جشنان په خاص مقامی ذائقہ گون رنگین کناں په حالیکہ اے قدیم فارسی تہوار نا عزیز رسم و رواجان نا پائیدار کناں.

سرتاسر جشنان نا مرکزی خصوصیت په دقت گون تیار کروک هفت سین میز ئس، فارسی کی 'س' حرف گون شروع مروک هفت چیز نا علامتی ترتیب ئس. اے میز، سبزه (گندم یا دال نا سبزہ)، سمنو (شیرین پڈنگ)، سنجد (خشک زیتون نا میوہ)، سیر (لہسن)، سماق (سماق)، سرکہ (سرکہ)، او آئنہ گون مزین، کمیونٹی نا یکجا مروک او آیوک سال نا بارہ سوچ نا مرکزی نقطہ ئس.

رسم و رواج او خدمت نا یک جهانی دستکاری

روایتی هفت سین نا علاوہ، جشنان کلتوری پرفارمنس گون مالامال ئس، بشمول لائیو میوزک، شاعری خوانی، او روایتی رقص چه حاضرین گون گہرا رابطہ کناں. اے فنی اظہار ایرانی میراث گون گہرا رابطہ نا احساس نا ودی کناں، خاص کر په نوکین نسل چه وتی آبائی زمین آن دور ودی مروک ئس.

اے سال نوروز نا جشنان نا یک اہم پہلو کمیونٹی خدمت نا زور ئس. چیپٹران مقامی خیراتی ادارہ غان عطیات جمع کروک ڈرایو منظم کناں، خوراک، پوشاک، او ایلو ضروری چیزان نا جمع کناں. اے واپس دیوک نا عزم مریدیان نا بنیادی قدران نا عکاسی کناں، نوکین او سخاوت نا روح نا فوری کمیونٹی آن پد ہم ودی کناں.

نوروز صرف یک رخصتی آن زیات ئس؛ اے ننا شریک میراث او یک بہتر مستقبل نا جوڑ کروک نا ننا اجتماعی ذمہ داری نا یک طاقتور یاد دہانی ئس. ننا کمیونٹیان نا یکجا مروک، ننا کلتور نا جشن کروک په حالیکہ ضرورت مند نا ہم حمایت کروک، واقعی ہمت افزا ئس.— یک مریدیان چیپٹر نا آرگنائزر

اے جهانی جشنان نا کامیابی ایرانی ڈایاسپورا نا لچک او زندگی نا نشان دئی. اے کلتوری تحفظ او کمیونٹی نا شرکت نا طاقت نا یک گواہی ئس، چه سرتاسر جهان کی ایرانیان نا یکجا کروک بندھنان نا مضبوط کناں.

په نوکین سال نا شروع مروک گون، مریدیان اے رابطہ غان نا ودی کروک، جمہوری قدران نا حمایت کروک، او ایرانی عوام نا آزادی او خوشحالی نا حصول کی حمایت کروک نا عزم نا پائیدار کناں. نوروز نا روح، وتی امید او نوکین نا پیغام گون، اے کوششان نا رہنمائی نا پائیدار کناں.